Eindelijk is het weer zover... ik kan weer trainen!
Er zijn momenten geweest waar ik echt even niet meer wist wat te doen. Op een feestje in Groningen ben ik zelfs even uit m'n dak gegaan. Mijn familie moest zich echt even achter de oren krabben, want zo vaak zien ze mij niet flippen. Wanneer je een paar maanden niet kunt trainen, zie je jezelf echt krimpen en dat zit echt niet alleen tussen je oren! Ik ben bijna 5 kilo afgevallen, gelukkig valt de schade dus nog mee, maar dat komt vooral doordat ik wel goed ben blijven eten en mijn benen niet heb laten zitten.
Ik heb de sportschool echt gemist. De mensen die er rondlopen, de pijn waar je zo verslaafd aan bent en de groei die je elke maand ziet. Ik kan nu echt zeggen dat bodybuilding een verslaving is, niet alleen een geestelijke, maar ook een lichamelijke! Ontwenningsverschijnselen treden op in de vorm van een overschot aan energie, sneller geirriteerd zijn en veel 'down' momenten.
Ik train nu weer rustig aan sinds een week of twee. Het gaat hartstikke goed en train volledig pijnloos. Mijn pezen zijn volledig hersteld en ik denk dat ik ook weer wat zwaarder kan gaan. Natuurlijk ben ik in kracht verschrikkelijk achteruit gegaan, ik gok erop dat ik weer twee maanden nodig zal hebben om weer te tillen wat ik eerst kon. Gelukkig heb ik me deze zomer volledig op het herstel kunnen richten, omdat mijn werktijden gunstig uitvallen en ik prive geen al te gekke dingen heb meegemaakt.
Het is weer tijd om te knallen!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten