Laila lacht nu ook, d'r baarmoeder schokt en het kindje wordt heen en weer geschud. Daar moeten we nog harder om lachen.
Na een halve minuut begint het te bewegen! "Kijk, hij zwaait." zegt de gynaecologe. Ik kan mijn ogen niet geloven. Daar, in die buik van de liefde van m'n leven zit die andere liefde van m'n leven. Twee in een! Gelukkiger kan je een vent niet krijgen...
