Alexander heette hij, de man die me begeleidde toen ik zo stom was geweest om bij bureau HALT terecht te komen. Het was eigenlijk best een aardige vent, deed niet uit de hoogte en had overduidelijk ervaring met jonge, stoere jochies, zoals ik.
Hij had een vrolijke kop, donkere krullen en een iets te klein brilletje. Zijn kleding was een mix tussen Bristol en en een zeilschooloutfit en z'n pijpen sloten net niet aan op z'n schoenen.
Het was het begin van de winter. Ik had mooie, lederen, gevoerde handschoenen van m'n moeder gekregen. Met de fiets ging ik allang niet meer naar de stad en deed m'n handschoenen graag uit in de bus en legde ze dan op m'n schoot.
Na weer zo'n fijne spijbeldag stapte ik de bus uit en merkte dat ik nog maar een handschoen had. Achter de bus aan rennen was iets waar ik mezelf te goed voor voelde en ik liep dus op m'n gemak richting het winkelcentrum Paddepoel.
Ik wist waar mijn moeder de handschoenen had gehaald en bij binnenkomst van de Hema keek ik direct of er dode hoeken waren voor de camera's. Het duurde niet lang voor ik de handschoenen had gevonden: 29 gulden. Ik rekende na. Ik had nog maar 70 gulden voor het weekend en die wilde ik uiteraard niet spenderen aan twee stukjes dode koe. In een vloeiende beweging verwijderde ik de beveiligingsstrip en verdwenen de handschoenen in de zakken van m'n jas.
Ik bleef nog even staan bij de Hema-worsten en twijfelde of ik m'n moeder zou trakteren, maar liep toch door naar de uitgang. Eenmaal buiten voelde ik een hand op m'n schouder. Ik keek achterom en voor ik het wist had hij ook mijn arm beet. In een flits besefte ik dat het een beveiliger was die me blijkbaar op heterdaad had betrapt.
Ik rukte me los en zette het op een lopen. Even verderop dacht een jonge vent dat hij de beveiliger kon helpen door me tegen te houden. Ik heb hem nooit mijn excuses aan kunnen bieden voor z'n pijnlijke kaak.
Winkelcentrum Paddepoel heeft net als vele winkelcentra schuifdeuren die openen en sluiten door middel van sensoren. Laat die sensor mij nu net op dat moment niet registreren. Ik voel die knie weer in mijn nek als ik eraan terugdenk.
Met Alexander kon ik wel lachen om het verhaal, maar toen ik eenmaal die prikker in m’n hand had op de parkeerplaats van het winkelcentrum stond het huilen me naderbij dan het lachen. Al je vrienden en kennissen lopen langs. Ook die leuke meiden. Een oranje hesje staat me NIET goed kan ik je vertellen.
Bureau HALT heeft volgens onderzoekers nu z'n beste tijd gehad. Het schijnt averechts te werken bij criminele jongeren en bij de jongeren die nog wel te redden zijn is het schrik-effect te laag. Uit onderzoek is gebleken dat oom agent nog steeds meer indruk maakt dan twee dagen papiertjes prikken. Ergens kan ik dit wel begrijpen, maar waarom is schrikken beter dan schamen?
Een nachtje cel, weet ik uit ervaring, maakt minder indruk dan een dag schoffelen met een oranje hesje, terwijl al je bekenden je uitlachen.
De Utrechtse hoogleraar Jeugdrechtspleging Ido Weijers vindt het treurig dat deze 'schrikbarende inefficientie' van HALT-hulp geweldig veel geld kost van Rijk en gemeenten en dus ten koste gaat van de intensieve bemoeienis met kinderen waarmee echt iets aan de hand is. Zijn conclusie is snoeihard: "bij de echt ernstige gevallen werkt Halt averechts en komen we voortdurend handen, geld en opvangmogelijkheden tekort."
Laat meneer Weijers zelf maar ’s een dagje papiertjes prikken in zijn dorpje Wassenaar, waar de BMW’s en Mercedessen van zijn plaatsgenoten af en aan rijden.
Eens zien hoe hij er dan over denkt…
maandag, juni 09, 2008
zaterdag, juni 07, 2008
07-06-08 Het CWI
“Goedemiddag, ik ben op zoek naar een nieuwe baan.”
“Oh, wat goed dat u even binnenkomt. In welke bedrijfstak heeft u ervaring?”
“Ik heb lange tijd als administratief medewerkster gewerkt en als gastvrouw in een restaurant.”
“Is dat even toevallig, laat ik nu net een hele leuke vacature voor u hebben!”
“Echt? Vertel eens.”
“Het escortbureau He & She in Groningen zoekt nog telefonistes en prostituees. Is dat niet wat voor u?”
“Nou, het is niet direct wat ik in gedachten had.”
“Tja, het is nu de derde baan die wij u aanbieden. Als u dit niet aanneemt, moeten wij het melden bij het UWV, waardoor u uw uitkering kwijt kunt raken.”
Het zou je maar overkomen. Je moeder gaat na 18 jaar kinderen opvoeden terug de grote mensenwereld in. Ze gaat weer ‘an die Arbeit’. Vol goede moed trekt ze haar mooie schoentjes en mantelpakje aan en stift haar lippen nog snel voordat ze de auto verlaat. Voor de ingang van het CWI staat ze nog even stil om wat van de vacatures door te lezen. Het aanbod van vacatures is zo divers dat ze besluit om iets totaal anders te gaan doen. Iets totaal nieuws. Lekker weer d’r eigen geld verdienen, zonder afhankelijk te zijn van manlief, van wie ze altijd moet horen “Heb je het echt nodig?”, als ze iets leuks wil kopen.
En dan is er een ambtenaar van het arbeidsbureau die met een kop vol schaamte de vacature van prostituee moet voorleggen aan je moeder.
Raar verhaal? Als het aan escortbureau He & She in Groningen ligt niet. Ze denken er zelfs over om stappen te nemen tegen het CWI, omdat ze zich gediscrimineerd voelen.
De eigenaar van het escortbureau, de heer te Boekhorst, zegt: “Ik run een volkomen legaal bedrijf met alle benodigde vergunningen en betaal gewoon belasting als ieder ander, waarom zou ik als werkgever dan geen dan geen gebruik kunnen maken van de diensten van het CWI? Ik wil me heel graag aan de nieuwe prostitutiewetgeving houden, maar dan moet ik wel medewerking van de overheid ontvangen.”
Gek genoeg vind ik dat hij ergens nog gelijk heeft ook.
“Oh, wat goed dat u even binnenkomt. In welke bedrijfstak heeft u ervaring?”
“Ik heb lange tijd als administratief medewerkster gewerkt en als gastvrouw in een restaurant.”
“Is dat even toevallig, laat ik nu net een hele leuke vacature voor u hebben!”
“Echt? Vertel eens.”
“Het escortbureau He & She in Groningen zoekt nog telefonistes en prostituees. Is dat niet wat voor u?”
“Nou, het is niet direct wat ik in gedachten had.”
“Tja, het is nu de derde baan die wij u aanbieden. Als u dit niet aanneemt, moeten wij het melden bij het UWV, waardoor u uw uitkering kwijt kunt raken.”
Het zou je maar overkomen. Je moeder gaat na 18 jaar kinderen opvoeden terug de grote mensenwereld in. Ze gaat weer ‘an die Arbeit’. Vol goede moed trekt ze haar mooie schoentjes en mantelpakje aan en stift haar lippen nog snel voordat ze de auto verlaat. Voor de ingang van het CWI staat ze nog even stil om wat van de vacatures door te lezen. Het aanbod van vacatures is zo divers dat ze besluit om iets totaal anders te gaan doen. Iets totaal nieuws. Lekker weer d’r eigen geld verdienen, zonder afhankelijk te zijn van manlief, van wie ze altijd moet horen “Heb je het echt nodig?”, als ze iets leuks wil kopen.
En dan is er een ambtenaar van het arbeidsbureau die met een kop vol schaamte de vacature van prostituee moet voorleggen aan je moeder.
Raar verhaal? Als het aan escortbureau He & She in Groningen ligt niet. Ze denken er zelfs over om stappen te nemen tegen het CWI, omdat ze zich gediscrimineerd voelen.
De eigenaar van het escortbureau, de heer te Boekhorst, zegt: “Ik run een volkomen legaal bedrijf met alle benodigde vergunningen en betaal gewoon belasting als ieder ander, waarom zou ik als werkgever dan geen dan geen gebruik kunnen maken van de diensten van het CWI? Ik wil me heel graag aan de nieuwe prostitutiewetgeving houden, maar dan moet ik wel medewerking van de overheid ontvangen.”
Gek genoeg vind ik dat hij ergens nog gelijk heeft ook.
woensdag, juni 04, 2008
02-06-08 De nieuwe man
De tijd van jankende mannen bij een nieuwe episode van Gilmore Girls is voorbij. Geen zalfjes en cremetjes meer op de badkamerplanken en vanaf nu blijft het koken weer beperkt tot het klaarmaken van puree uit een pakkie.
De 'Retroseksueel' is weer helemaal hot.
Vroeger hadden de mannen het makkelijker. De afwas liet je staan voor de vrouw en de vieze billetjes van hun pasgeboren kind kreeg de man pas te zien als ze klaar waren om hun eerste stapjes het groene gras te nemen waarbij ze een voetbal in de kruising leerden te trappen.
Feministen besloten echter dat deze chauvinistische trekjes ingedamd moesten worden: De vrouw deed al meer dan genoeg en de man moest maar eens mee helpen.
Gedreven door zoveel schuld ontstond toendertijd de 'nieuwe man', gevolgd door de (over)gevoelige 'Metroseksueel'.
Een man die weer lief en romantisch was, deuren openhield voor alle vrouwen in zijn blikveld en de kaarsjes aanstak bij 'Sex in the City', met een bak Ben & Jerry's in de hand. Huilen en knuffelen mag, graag veel en vaak. Ook uiterlijke verzorging werd steeds belangrijker, er zijn tegenwoordig mannen die meer tijd in de badkamer doorbrengen dan drie vrouwen samen. Het machogedrag is verdrongen. Mannen weten niet meer hoe ze lekker moeten schelden in het verkeer en hoe ze een vrouw echt dienen te verwennen, zonder zich daarvoor te schamen bij hun vrienden.
Waar is dat testosteronoverschot gebleven? Een man die zich 's ochtends doucht, scheert en dan de deur uitgaat, om 's avonds laat weer thuis te komen om zich te ergeren aan het feit dat Goede Tijden, Slechte Tijden op de buis is, terwijl hij voetbal wilde kijken?
Weet de moderne man nog wel hoe hij macho moet zijn? Die blik in de ogen dat de wereld van hem is en dat alles dat in de weg staat maar aan de kant moet. Zich steeds focussen op een doel, of het nu jagen op voedsel, flirten met een vrouw of het kopen van een pakkie peuken om de hoek is. Multitasken is UIT.
De jongenslichaampjes zijn ook weer uit den boze. De vrouw wil weer dikke armen, een gespierde torso en het gevoel dat hun man ze uit alle penibele situaties kan redden. Een man moet weer een lekke band kunnen vervangen, zonder direct met de tranen in de ogen de ANWB te bellen.
Het boek 'the Retrosexual Manual: how to be a Real Man' geeft een aantal tips om weer (zoals de titel al zegt) een 'Echte Man' te worden. Hier komt een korte samenvatting:
Wie is de 'echte man'?
Onthoud dat je over een heleboel kwaliteiten beschikt, ontsproten uit jouw testosteronpeil.
1. Je geest werkt simpel. In tegenstelling tot het vrouwelijke brein, gevuld met angsten over haar kapsel, lichaam, gezondheid, kleding, schoenen, seksleven. Ook over haar multitasks als mama, carrière of gezin, ligt ze wakker. Jij dient slechts aan de belangrijke dingen des levens te denken: seks, bier en voetbal.
2. Je neemt eigen beslissingen. Je moet niet overleggen met vriendinnen of een horoscoop consulteren.
3. Je beschikt over een koppel strenge armen. Handig voor het openen van flesjes of kratten die gesjouwd moeten worden. Trouwens, meiden lonken graag naar gespierde, sterke torso's.
4. Je verpest de badkamer niet met beautyspulletjes en zalfjes om er beter uit te zien. Een retroseksueel neemt enkel een douche, scheert zich en is de deur uit.
Hoe behandel je een vrouw?
1. Op een date betaal je, zelfs als zij aandringt. Betaal cash, 'retrosexuals' gebruiken geen kredietkaarten.
2. Je opent de deur voor dames, je staat de plaats af aan zwangere vrouwen op de bus of metro. Zo doen mannen dat en daar ben je fier op.
3. Je kookt enkel simpele gerechten. Een omeletje of een spaghetti bolognese kunnen nog net. Het fornuis is haar terrein. Bij speciale gelegenheden duik je in de potten, en dan maak je er je werk van met mannelijke precisie en flair.
4. Vrouwen praten graag en wees er hen dankbaar voor. Tracht haar niet te stoppen. Uiteindelijk hoef je niet echt te luisteren. Een knikje af en toe, liefst om de 90 seconden, een frons, een glimlach waar nodig, zijn ruim voldoende.
5. Natuurlijk wil je graag seks. Mooie woordjes als 'ik hou van je' doe je voor de daad, niet erna.
6. Al wil zij meer, jij niet. Geef haar niet de indruk dat je in een relatie stapt. Laat ze woorden vallen als 'trouwen', 'kinderen', 'ontmoet mijn ouders': maak je uit de voeten.
7. Niemand komt voor een live voetbalmatch op tv. Of ze moet wel bijzonder zijn. En dan nog, later op de avond zijn er sport-samenvattingen te bekijken.
8. Geen enkele vrouw neemt je mee naar de film 'Sex and the City'.
Auto's
Een man zonder auto is als een café zonder bier. Retrosexuals geloven niet in de opwarming van de aarde (tenzij de dames dan minder aantrekken).
Een motor is steeds welkom, net als een Italiaanse sportauto dat de mannelijkheid extra in de verf zet. De klassiekers werden gemaakt in de periode tussen 1970 en 1985, vooral gebouwd door Ford. De Ford Cortina, the Ford Capri, de Ford Granada en de Ford Sierra, zijn pareltjes voor de echte man.
1. Vraag nooit de weg. Je bent deze immers nooit kwijt, alleen neem je af en toe een omweg.
2. De juiste snelheid ligt 5 kilometer boven de maximale toegelaten.
3. De juiste afstand tussen jou en je voorligger: enkele centimeters.
Vrienden
1. Je hebt maten, geen vrienden. Te nauwe banden, doen denken aan de cowboys uit de film 'Brokeback Mountain'
2. Wees nooit langer dan nodig alleen met een andere man.
3. Gebruik een andere naam voor je vriend. Een spotnaam of de achternaam zijn een mooie optie.
4. Maak geen afspraken voor een volgende keer. Enkel 'ik zie je wel' zijn voldoende.
5. Knuffels, zoenen en tranen zijn uit den boze. Tenzij er hopeloos gedronken is en dan zijn excuses nadien op zijn plaats.
Interieur
Een retrosexueel heeft geen huis, enkel een onderdak. En dat zie je aan zijn interieur. Het kan hem geen barst schelen hoe zijn tafel, stoel, zetel of bed eruit zien. Zolang hij er maar kan op liggen om naar tv te kijken. Wat zijn plasmascherm betreft, is hij wel een pietje precies. Idem voor zijn dvd-recorder of zijn homecinema systeem.
Bron: www.hln.be
De 'Retroseksueel' is weer helemaal hot.
Vroeger hadden de mannen het makkelijker. De afwas liet je staan voor de vrouw en de vieze billetjes van hun pasgeboren kind kreeg de man pas te zien als ze klaar waren om hun eerste stapjes het groene gras te nemen waarbij ze een voetbal in de kruising leerden te trappen.
Feministen besloten echter dat deze chauvinistische trekjes ingedamd moesten worden: De vrouw deed al meer dan genoeg en de man moest maar eens mee helpen.
Gedreven door zoveel schuld ontstond toendertijd de 'nieuwe man', gevolgd door de (over)gevoelige 'Metroseksueel'.
Een man die weer lief en romantisch was, deuren openhield voor alle vrouwen in zijn blikveld en de kaarsjes aanstak bij 'Sex in the City', met een bak Ben & Jerry's in de hand. Huilen en knuffelen mag, graag veel en vaak. Ook uiterlijke verzorging werd steeds belangrijker, er zijn tegenwoordig mannen die meer tijd in de badkamer doorbrengen dan drie vrouwen samen. Het machogedrag is verdrongen. Mannen weten niet meer hoe ze lekker moeten schelden in het verkeer en hoe ze een vrouw echt dienen te verwennen, zonder zich daarvoor te schamen bij hun vrienden.
Waar is dat testosteronoverschot gebleven? Een man die zich 's ochtends doucht, scheert en dan de deur uitgaat, om 's avonds laat weer thuis te komen om zich te ergeren aan het feit dat Goede Tijden, Slechte Tijden op de buis is, terwijl hij voetbal wilde kijken?
Weet de moderne man nog wel hoe hij macho moet zijn? Die blik in de ogen dat de wereld van hem is en dat alles dat in de weg staat maar aan de kant moet. Zich steeds focussen op een doel, of het nu jagen op voedsel, flirten met een vrouw of het kopen van een pakkie peuken om de hoek is. Multitasken is UIT.
De jongenslichaampjes zijn ook weer uit den boze. De vrouw wil weer dikke armen, een gespierde torso en het gevoel dat hun man ze uit alle penibele situaties kan redden. Een man moet weer een lekke band kunnen vervangen, zonder direct met de tranen in de ogen de ANWB te bellen.
Het boek 'the Retrosexual Manual: how to be a Real Man' geeft een aantal tips om weer (zoals de titel al zegt) een 'Echte Man' te worden. Hier komt een korte samenvatting:
Wie is de 'echte man'?
Onthoud dat je over een heleboel kwaliteiten beschikt, ontsproten uit jouw testosteronpeil.
1. Je geest werkt simpel. In tegenstelling tot het vrouwelijke brein, gevuld met angsten over haar kapsel, lichaam, gezondheid, kleding, schoenen, seksleven. Ook over haar multitasks als mama, carrière of gezin, ligt ze wakker. Jij dient slechts aan de belangrijke dingen des levens te denken: seks, bier en voetbal.
2. Je neemt eigen beslissingen. Je moet niet overleggen met vriendinnen of een horoscoop consulteren.
3. Je beschikt over een koppel strenge armen. Handig voor het openen van flesjes of kratten die gesjouwd moeten worden. Trouwens, meiden lonken graag naar gespierde, sterke torso's.
4. Je verpest de badkamer niet met beautyspulletjes en zalfjes om er beter uit te zien. Een retroseksueel neemt enkel een douche, scheert zich en is de deur uit.
Hoe behandel je een vrouw?
1. Op een date betaal je, zelfs als zij aandringt. Betaal cash, 'retrosexuals' gebruiken geen kredietkaarten.
2. Je opent de deur voor dames, je staat de plaats af aan zwangere vrouwen op de bus of metro. Zo doen mannen dat en daar ben je fier op.
3. Je kookt enkel simpele gerechten. Een omeletje of een spaghetti bolognese kunnen nog net. Het fornuis is haar terrein. Bij speciale gelegenheden duik je in de potten, en dan maak je er je werk van met mannelijke precisie en flair.
4. Vrouwen praten graag en wees er hen dankbaar voor. Tracht haar niet te stoppen. Uiteindelijk hoef je niet echt te luisteren. Een knikje af en toe, liefst om de 90 seconden, een frons, een glimlach waar nodig, zijn ruim voldoende.
5. Natuurlijk wil je graag seks. Mooie woordjes als 'ik hou van je' doe je voor de daad, niet erna.
6. Al wil zij meer, jij niet. Geef haar niet de indruk dat je in een relatie stapt. Laat ze woorden vallen als 'trouwen', 'kinderen', 'ontmoet mijn ouders': maak je uit de voeten.
7. Niemand komt voor een live voetbalmatch op tv. Of ze moet wel bijzonder zijn. En dan nog, later op de avond zijn er sport-samenvattingen te bekijken.
8. Geen enkele vrouw neemt je mee naar de film 'Sex and the City'.
Auto's
Een man zonder auto is als een café zonder bier. Retrosexuals geloven niet in de opwarming van de aarde (tenzij de dames dan minder aantrekken).
Een motor is steeds welkom, net als een Italiaanse sportauto dat de mannelijkheid extra in de verf zet. De klassiekers werden gemaakt in de periode tussen 1970 en 1985, vooral gebouwd door Ford. De Ford Cortina, the Ford Capri, de Ford Granada en de Ford Sierra, zijn pareltjes voor de echte man.
1. Vraag nooit de weg. Je bent deze immers nooit kwijt, alleen neem je af en toe een omweg.
2. De juiste snelheid ligt 5 kilometer boven de maximale toegelaten.
3. De juiste afstand tussen jou en je voorligger: enkele centimeters.
Vrienden
1. Je hebt maten, geen vrienden. Te nauwe banden, doen denken aan de cowboys uit de film 'Brokeback Mountain'
2. Wees nooit langer dan nodig alleen met een andere man.
3. Gebruik een andere naam voor je vriend. Een spotnaam of de achternaam zijn een mooie optie.
4. Maak geen afspraken voor een volgende keer. Enkel 'ik zie je wel' zijn voldoende.
5. Knuffels, zoenen en tranen zijn uit den boze. Tenzij er hopeloos gedronken is en dan zijn excuses nadien op zijn plaats.
Interieur
Een retrosexueel heeft geen huis, enkel een onderdak. En dat zie je aan zijn interieur. Het kan hem geen barst schelen hoe zijn tafel, stoel, zetel of bed eruit zien. Zolang hij er maar kan op liggen om naar tv te kijken. Wat zijn plasmascherm betreft, is hij wel een pietje precies. Idem voor zijn dvd-recorder of zijn homecinema systeem.
Bron: www.hln.be
Abonneren op:
Posts (Atom)